Eski Maden Ocakları Yeni Bir Rekreasyon Alanı Mı?

Abstract

Madencilik, ülkelerin vazgeçemeyeceği bir sektördür. Ekonominin lokomatifidir ve kalkınmanın temelini oluşturur. Yaşamı fonksiyonel hale getiren alet ve ekipmanların %90’ından fazlası madencilik ürünlerinden imal edilir. Gelecekte de madencilik ürünlerine ihtiyaç duyulacak ve yeni madenlerin keşfi ile yeni teknolojiler geliştirilecektir. Ancak, madencilik sektörüne her geçen gün çevre ve orman kanunları ile kısıtlama getirilmektedir. Bunun nedeni madencilik sahalarının çevreye uyumlu hale getirilmemesi veya maden terk edildikten sonra atıl durumda kalıp yeni çevresel sorunlar yaratmasıdır. Madencilik faaliyetleri ile birlikte artan çevre sorunları yeni yasaların çıkmasına neden olmuş ve çoğu zaman madenciliği yapılamaz duruma getirmiştir. Peki, madencilik çevre ile dost bir şekilde yapılamaz mı? Terk edilen maden sahalarında yeni yaşam alanları oluşturulamaz mı? Bu soruların tümüne verilebilecek cevap, madenciliğin çevre ile dost olabileceği ve eski maden sahalarının katma değeri yüksek rekreasyon alanlarına çevrilebileceğidir. Bu çalışmada dünyadan ve ülkemizden örnekler verilerek madencilik sonrası ocağın doğaya yeniden kazandırılması, peyzaj onarımı ve rekreasyon projelerinden bahsedilecektir.