Alceste'in Yalnızlığı Üzerinden Bir Toplum Eleştirisi: Le Misanthrope

Abstract

Molière’in 44 yaşındayken kaleme aldığı “Le Misanthrope” (Adamcıl) adlı oyun her ne kadar bir komedi olsa da, yoğun bir toplum eleştirisi barındıran, trajik bir yapıt olarak da ele alınabilir. 17. yüzyıl Fransa’sında özellikle aristokraside son derece ön planda bulunan “Honnête homme” ve “Galant homme” gibi birçok kavram üzerinden kendi döneminin ikiyüzlülüğünü ve sınıf ayrımını gerçekçi olarak betimleyen Molière; politika, din, edebiyat, sanat gibi birçok farklı konuda kendi fikirlerini Alceste’e ve başka yan karakterlere söyletmiş, oyunun tamamında eleştirel ve iğneleyici yapıyı hakim kılmıştır. İlk kez yazıldığı yıl olan 1666’da sahnelenen oyun, insanlardan uzak durmaya çalışan Alceste karakterinin, aslında bu şekilde davranmasının oldukça sağlam temelleri bulunduğu yargısını kullanarak 17. yüzyıl toplumunun gerçekçi bir panoramasını izleyiciyle buluşturur. Çalışmamızda hem Alceste’in hem de diğer karakterlerin monologlarında ön plana çıkan eleştirilere değinerek bunların 1600’ler Fransa’sında ve Kraliyet çevresinde nasıl karşılık bulduğunu açımlamaya çalıştık. Özellikle “honnête homme” kavramının 17. yüzyıldaki yansıması üzerinden Molière’in eleştirileriyle Fransız toplumunun örtüştüğü ve ayrıştığı noktalara değinmeye çalıştık.