ÖLÜMÜN GELENEĞİ / GELENEĞİN ÖLÜMÜ: TÜRK-İSLÂM MEZAR TAŞLARININ EDEBÎ ve ESTETİK DEĞERİ

Abstract

Osmanlı mezar taşları, şiirin, hüsn-i hattın, taş işçiliğinin, hakkaklığın el ele vererek oluşturdukları küçük şâheserlerdir. Onlarda bütün bir medeniyet, zevk, estetik, asıl önemlisi bunların bir mânâda yapıcısı ve belirleyici olan bir “imanın” tecellisi söz konudur. Estetik tasarı ve işçilikleri yani mimarî zenginlikleriyle sanat tarihinin bir konusu olan mezar taşları, ihtiva ettikleri manzum ve mensur kitabeleriyle de edebiyat tarihimizin mühim bir tarafını teşkil ederler. Bu bildiride, mimarî eserlerin üzerlerinde bulunan kitabelerle beraber “taşa yazılan edebiyat”ın diğer yüzünü teşkil eden mezar taşları üzerinden bir geleneğin, diğer bir deyişle geleneğin bir cüz’ünün bitişi / terk edilişi söz konusu edilecektir